En het is weer zondag, de eerste dag van de week. Mijn ademstops worden weer meer, gisteren 15 per uur, vannacht 20 per uur. Ik hoop wel dat het stopt. Vanmorgen hadden wij geen kerk ivm vakantie, dus hebben we naar de afscheidsdienst van ds. T Bos in de Bethelkerk geluisterd op 23 juni 2021. De Bijbelgedeelten gingen over Handelingen 3 : 1-10 en Johannes 9 : 1-7. Met het thema: Zien met nieuwe ogen. De laatste weken komt dit laatste gedeelte steeds op mijn pad, via de prediking, via lezen en op weg naar de ziekenzalving. De vraag van de discipelen aan Jezus over de blindgeborene, wie heeft er gezondigd de man, of zijn ouders. En dat Jezus antwoord: Hij niet en zijn ouders niet. Dit raakt me steeds. Omdat ik lang het gevoel gehad hebt dat de zonden uit mijn voorgeslacht mij ziek maken. In het verleden als ik voor me liet bidden, vroegen mensen naar mijn voorgeslacht. Mijn voorouders van mijn moeders kant waren geen christen, dus het zou best kunnen dat er zonden zijn gedaan die vergeving nodig hebben. Er is dus met mij gebeden. Het is voor mij een rust dat ik niet ziek ben, door de zonden van mezelf of van mijn voorgeslacht. Hier ben ik dankbaar voor.
Na de dienst koffie met lekkers erbij.
Tijdens de koffie hebben we het gesprek van ds. Bos en zijn vrouw bij aan tafel terug gekeken. Een mooi gesprek, waar de dominee en zijn vrouw, zich heel kwetsbaar opstelden.
Verder geprobeerd mijn mouw te breien, het valt nog niet mee. Ik heb nog nooit zo getobt met een breiwerk.
We zijn op tijd gaan eten, want ik wilde graag mee naar de kerk. Een kort slaapje dus. Als ik weet dat ik er snel weer uit moet, slaap ik niet echt. Dan lig ik te onrustig. Dus zo ook vanmiddag! Ik kon de slaap niet vatten. Om 16.00 uur ben ik opgestaan, eerder dan mijn wekker zou aflopen, eigenlijk wel fijn want dan zijn de afdrukken van mijn masker minder te zien in mijn gezicht. Om 16.30 uur zijn we naar de kerk gegaan. Nel en ik zitten normaal achterin, nu zaten we helemaal voorin, pffff met mijn rolstoel helemaal naar voren. Nou ja het was niet anders. Ds. Markus uit Bergschenhoek ging voor. De schriftlezimg was uit Romeinen 8 : 1 - 18. Het thema van de preek is: Hoe kunnen we elkaar blijven bemoedigen om Jezus te volgen in deze tijd?
Hij begint de preek al jaren met een verhaaltje voor de kinderen van Tobias en Tineke. Ik moet altijd een beetje lachen als hij begint. Maar grappig is het wel, want ik denk dat de kinderen zowel beter begrijpen waar de preek omgaat.
Paulus schrijft deze brief aan de gemeente van Romeinen om hen te bemoedigen. Hoofdstuk 8 is een samenvatting van hoofdstuk 1 - 7. Wij zijn kinderen van God dus erfgenamen. Vers 1 zegt: Er is geen verdoemenis voor hen die in Christus Jezus zijn. Hoe mooi is dat? De Geest woont in ons. Ik ben groot geworden met de woorden: God ziet alles, en Hij schrijft al je fouten op in Zijn boek en als je sterft zal God je laten boeten voor die verkeerde dingen. Deze angst heb ik lang bij me gehad. Nu weet ik: als je gelooft dat Jezus voor jou zonden ( al die dingen die in dat boek staan) gestorven is, dan ben je reeds behouden. Daar hoeven we niet aan te twijfelen. Als je het moeilijk hebt, lees dan vers 15 en 16 van Romeinen 8. Want u hebt niet de Geest van slavernij ontvangen, die opnieuw tot angst leidt, maar u hebt de Geest van aanneming tot kinderen ontvangen, door wie wij roepen Abba, Vader. De Geest zelf getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn. Je mag hier niet aan twijfelen. Ons thuis is niet in deze wereld, maar bij onze Vader in de Hemel. 1 Johannes 3:1 zegt: ik ben een Koningskind van Hoger Hand. Hier mogen we ons aan vasthouden. Ben jij blij om een kind van God te zijn, ik wel!!!!!
Na de dienst buiten nog even bijgepraat met wat mensen. Ik zie nog steeds mensen zo half naar me kijken en dan toch snel weg gaan. Het is zeker toch een beetje eng dat ik nu in een rolstoel zit. Maar ik, ben nog wel steeds ik😉.
Toen we thuis kwamen gauw frietjes in de airfryer gedaan, onderwijl pap gekookt voor morgenochtend. Nel deed de rest, dus we konden al snel eten. Na het eten wilde ik eigenlijk van alles gaan doen, maar ik was moe, dus ik ben maar lekker in mijn stoel gaan zitten en heb zitten lezen. Ik ben een boek aan het lezen van Ted Dekker, de rode draad. Het gaat over mensen die in een sekte leven. Een groep mensen met allerlei rare regels, achter een dichte poort en ver van de bewoonde wereld. Want buiten die poort zou een fury rondgaan. Het is spannend en vreemd, maar toch wil ik doorlezen. Om 20.30 een theetje gedronken en de muzikale fruitmand geluisterd. Het is de zomerprogrammering, dus geen wensen die worden doorgegeven. Anders kan ik er niet bij lezen, want dan hoor je al die namen voorbijgaan.
Om 21.45 mezelf gaan omkleden, en de rest van het avondritueel gedaan. Ik lag op tijd in bed, maar mijn boek.......ik heb nog wel een half uur liggen lezen! Welterusten allemaal💋
Reacties
Een reactie posten